آیا می‌توانیم در زمان ناراحتی بچه‌ها حواسشان را با چیز دیگری پرت کنیم؟

شما برای عبور از احساسات ناخوشایندتان چه می‌کنید؟ گاهی وقت‌ها کودک ما ترسیده، غمگین و یا ناراحت است و ما سعی داریم حواسش را با چیزی که دوست دارد پرت کنیم تا آرام شود. اما آیا این کار واقعا کمک می‌کند تا حال فرزندمان بهتر شود؟ مغز ما به لحاظ ژنتیکی طوری طراحی شده است […]

فهرست مطالب

شما برای عبور از احساسات ناخوشایندتان چه می‌کنید؟

گاهی وقت‌ها کودک ما ترسیده، غمگین و یا ناراحت است و ما سعی داریم حواسش را با چیزی که دوست دارد پرت کنیم تا آرام شود. اما آیا این کار واقعا کمک می‌کند تا حال فرزندمان بهتر شود؟

مغز ما به لحاظ ژنتیکی طوری طراحی شده است که ما نمی‌خواهیم شخصی را که دوست داریم ناراحت ببینیم و با دیدن هیجانات منفیِ فرزندمان احساس خطر و آشفتگی می‌کنیم و گاهی سعی می‌کنیم تا هرچه سریع‌تر از دست احساسات ناخوشایند خلاص شویم. به خصوص اگر آن شخص فرزندمان باشد،‌ کنترل این احساس برایمان سخت‌تر است.

اما حواس‌پرتی به ندرت کارساز است. چرا؟

تصور کنید شما یک روز سخت کاری را پشت سر گذاشته‌اید، با یکی از همکارانتان دچار چالش شده‌اید و برای روز بعد هم جلسه‌‌ای با مدیرتان دارید، شب وقتی با همسرتان صحبت می‌کنید اگر همسرتان به جای توجه به احساسات و حال درونی شما، به شما پیشنهاد دهد با هم یک فیلم خنده‌دار ببینید چه احساسی به شما دست می‌دهد؟

واقعیت این است که اگر از احساسات ناخوشایند فرزندمان اجتناب کنیم، هرگز یاد نمی‌گیرد چطور با آن‌ها برخورد کند. زمانی که به احساسات اجازه‌ی بروز داده نشود، ناپدید نمی‌شوند بلکه فقط پنهان می‌شوند و وخامتشان بیشتر می‌شود.

در حالیکه پژوهش‌ها نشان می‌دهد وقتی به کودکان اجازه ابراز و صحبت درباره‌ی احساسات داده می‌شود، علاوه بر افزایش ظرفیت خوشحالی، سیستم ایمنی قوی‌تری هم خواهند داشت و از همه مهمتر در کنار ما احساس عمیقی از درک شدن دریافت می‌کنند.

بکوشیم در تله‌ی انکار احساساتشان نیفتیم. فرصت بدهیم تا کنار ما احساسات‌شان را تجربه کنند و کمک‌ کنیم از آن عبور کنند. 

«حالا این مشکل رو چی کارش می‌تونی بکنی؟»

«من چه کمکی می‌تونم بکنم؟»

 احساسات ناخوشایند فرصتی برای پیوند و نزدیک‌تر شدن ما و فرزندمان به یکدیگر است.

نویسنده: فریبا کمالی